დიდია საზოგადოების ინტერესი ფსიქიკური ჯანმრთელობის სფეროს სპეციალისტების მიმართ. ხშირია გაურკვევლობა იმის შესახებ თუ ვის უნდა მიმართონ როდესაც დახმარება სჭირდებათ. შესაბამისად ადამიანები სვამენ კითხვას თუ რა განსხვავებაა ფსიქიატრებსა და ნევროლოგებს შორის? რა საერთო აქვთ ფსიქოლოგებსა და ფსიქიატრებს? და სხვა. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველა მუშაობენ ფსიქიკური და ნერვული ჯანმრთელობის სფეროში, მათი მიმართულებები და მკურნალობის მეთოდები განსხვავდება.
განსხვავებულია მათი მკურნალობის ინსტრუმენტები და ხშირად თეორიული ორიენტაციაც.
ბლოგში გაეცნობით მოკლე დეტალებს არსებული კითხვების შესახებ.
ფსიქიატრის როლი
ფსიქიატრია სამედიცინო დარგია. ის შეისწავლის ფსიქიკური დაავადების წარმოშობის მიზეზებს, განვითარებას და მკურნალობის მეთოდებს.
ფსიქიატრი ჩივილების და ობიექტური მონაცემების საფუძველზე იდენტიფიცირებას უკეთებს, სიმპტომებს, როგორიც არის შფოთვა, დეპრესია, აკვიატება, პარანოია და ა.შ.
შემდგომ ეტაპზე ხდება დიაგნოზის დასმა, რათა უფრო კარგად მოხდეს მკურნალობის გრძელვადიანი დაგეგმარება.
ფსიქიატრი მკურნალობას ახორციელებს მედიკამენტების შემდეგი ჯგუფების საშუალებით.
- ანტიდეპრესანტები
- ანქსიოლიზური (შფოთვის დამწევი პრეპარატები)
- საძილე საშუალებები
- გუნებ-განწყობის სტაბილიზატორები
- ანტიფსიქოზური მედიკამენტები
ფსიქოლოგის/კლინიკური ფსიქოლოგის და ფსიქოთერაპევტის კომპეტენციები:
კლინიკური ფსიქოლოგის კომპეტენციას წარმოადგენს: ფსიქიკური დარღვევების იდენტიფიცირება, მათი პათოფსიქოლოგიური შეფასება, დიაგნოსტიკა ან დიაგნოზის დასმის პროცესში ფსიქიატრის დახმარება და მკურნალობა.
ფსიქოთერაპევტი სპეციალიზებული ერთ ან რამდენიმე ფსიქოთერაპიულ მიმართულებაში. ფსიქოლოგს გავლილი აქვს სრული თეორიულ/პრაქტიკული კურსი და აქვს შესაბამისი კომპეტენცია მოახდინოს ჩარევა/დახმარება ფსიქიკური პრობლემის გამოსასწორებლად.
ფსიქოთერაპევტი იყენებს მრავალფეროვან თერაპიულ ტექნიკას, მათ შორის კოგნიტურ- ბიჰევიორალური თერაპიას (CBT), თვალის დესენსიტივაციისა და რეპროცესირების მეთოდი (EMDR), ფსიქოანალიზი, გეშტალტ თერაპიას და ა.შ.
კლინიკური ფსიქოლოგი ხშირად მუშაობს ემოციურ და ფსიქოლოგიურ საკითხებზე, როგორიცაა: სტრესი, შფოთვა, დეპრესია, ურთიერთობების პრობლემები, ბავშვთა განვითარება, თვითშეფასება და სხვა.
- ისინი ატარებენ ფსიქოლოგიურ შეფასებებს, ტესტებს და კვლევებს, რათა მოხდეს პრობლემის სიღრმისეული ანალიზი.
- ეხმარებიან ადამიანებს რათა გაუმკლავდნენ ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემებს, ემოციურ გამოწვევებსა და ცხოვრებისეულ სტრესებს.
თუმცა ფსიქოლოგი არ არის ექიმი, შესაბამისად ვერ ახორციელებს მედიკამენტოზურ მკურნალობას.
ნევროლოგის როლი და კომპეტენციები:
ნევროლოგიაც სამედიცინო დარგია. ამ სფეროს წარმომადგენელი სპეციალიზებულია თავის ტვინის, ზურგის ტვინსა და პერიფერიული ნერვული სისტემის დაზიანების მკურნალობაზე.
- ნევროლოგი შეისწავლის და მკურნალობს ნერვულ სისტემის ორგანულ და ფუნქციურ დაზიანებებს. როგორიცაა: ინსულტი, ეპილეფსია, პარკინსონი, მეხსიერების დარღვევები, გაფანტული სკლეროზი და სხვა ნერვული დაავადებები.
- ნევროლოგები ხშირად იყენებენ სადიაგნოსტიკო საშუალებებს, როგორიცაა MRI და EEG, და მედიკამენტებს, რათა უმკურნალონ ნერვულ სისტემაში არსებულ დარღვევებს.
- ნევროლოგი, ასევე შეიძლება ჩართული იყო ფსიქიკური პრობლემის მკურნალობაში ფსიქიატრთან ერთად თანმხლები დაავადებების შემთხვევაში.
საერთო ინტერესი და კომპლექსური მკურნალობა:
საჭიროების შემთხვევაში, სხვადასხვა მიმართულების სპეციალისტების ერთობლივი, ურთიერთშეთანხმებული, მულტიდისციპლინარული მუშაობა ყოველთვის ზრდის მკურნალობის ეფექტურობას.
ფსიქიატრის და კლინიკური ფსიქოლოგის თანამშრომლობა ზრდის პრობლემის სიღრმისეულად იდენტიფიცირების ალბათობას.
ფსიქოთერაპევტისა და ფსიქიატრის თანამშრომლობა უზრუნველყოფს გამოჯანმრთელების პროცესის მაღალ ეფექტურობას.
ფსიქიატრის და ნევროლოგის ერთობლივი ჩართულობა აუცილებელია ნერვული სისტემის და ფსიქიკის კომორბიდული პრობლემების დროს.